Podziemia: Człowiek

A co by było, gdyby akcja RPG-a rozgrywała się w podziemnym mieście? Z grubsza na takiej idei oparte są Podziemia: Człowiek. Pomysł z jednej strony może wydawać się oczywisty, ale równocześnie pobudza wyobraźnię i jest w nim ogromny potencjał, aby ukazać oryginalny, ale równocześnie do pewnego stopnia znajomy świat. Czy się udało? Postaram się odpowiedzieć na to pytanie w tej recenzji, a także przeprowadzić krótką analizę historyczną, jako osoba, która pomagała przy produkcji.

Oryginalnie Podziemia zostały zapowiedziane przez Adrapnikrama w 2014 roku i przez lata przeszły stopniowe przemiany – zmianę mechanik, pisanie koncepcji fabuły i krótki romans z pseudo-3D w postaci mode7 – by pod koniec 2017 roku zostać wydane jako Podziemia: Człowiek. Od początku zaletami gry miały być mnogość systemów i bogactwo rozwoju postaci, co zaskarbiło sobie uwagę fanów RPG-ów na Scenie. Niewątpliwie pomogły w tym również mroczne tło fabularne i taka sama oprawa. Autorowi należy się uznanie za konsekwencję, bo te elementy w takiej czy innej formie pojawiły się ostatecznie w pełnej wersji gry, również fabuła, mimo zmian, pozostała podobna aż do wydania.

Gra zaczyna się intrem przywołującym ponurą historię starożytnego królestwa ostatecznie zniszczonego przez własnego władcę, który wygnany za praktyki magiczne, powrócił jako mroczny władca nieumarłych Tur-Sang. Ludzie zostali zepchnięci do głębokich podziemi, gdzie żyją do dzisiaj. Bohaterem gry jest Delti – syn generała, który po treningu wojskowym wraca wraz ze swoim przybranym bratem, Grimem do Lorji – podziemnego miasta wokół którego obraca się fabuła. Delti szybko wplątuje się w kłopoty, gdy w jednym incydencie zabija cywila. Odkupienie własnego grzechu jest wątkiem który przeplata się z walką o przetrwanie ludzkości. Pojawiają się również trudne relacje Deltiego z bratem i ojcem. Wątki gry są z pewnością ciekawsze niż typowe motywy RPG-ów, ale opowieści brakuje szlifu. Dialogi i osobowości bohaterów wydają się być wymuszone, a wątki trwają za krótko i są zbyt płytkie. Czasami również w fabule pojawiają się zupełnie dziwaczne momenty, szczególnie pod koniec gry, który w oczywisty sposób został przygotowany pod presją czasu, nie mniej, nie są to duże wady. Zaletą fabuły jest sposób, w jaki przebiega. Wydarzenia są dramatyczne, pojawiają się zwroty akcji, a zagrożenie dla bohaterów i miasta jest wyczuwalne. Sprzyja temu wrażeniu to, że misje są zazwyczaj dość krótkie i mimo, że przez całą grę przebywamy w dość monotonnych graficznie podziemiach, czuć zróżnicowanie.

Grafika produkcji jest funkcjonalna, czasem potrafi być niespójna, ale w połączeniu z muzyką robi świetny klimat. Szczególnie miasto Lorja uważam za jedno z najbardziej charakterystycznych miejsc w grach wykonanych w RPG Makerze. Warto również wspomnieć o animowanych postaciach w walce, które zdecydowanie dodają grze uroku.

System walki jest dość standardowy, z dwoma wyjątkami. Pierwszym jest regenerowanie punktów Pieśni co turę, za które można rzucać różnorodne czary (Delti jest magiem). Niestety, ten system wypada dość blado. Dobrych czarów jest tylko parę i są to umiejętności o niskim koszcie, w dodatku nie ma żadnego drzewka umiejętności. Drugim unikalnym systemem jest tresura chowańca. W czasie walki ze zwykłymi potworami można „przejąć” jednego z nich. Dołączy on do drużyny, będzie nam towarzyszach i zdobywał poziomy. Jeśli jednak zginie, to na zawsze. Osobiście bardzo lubię ten dodatek, mimo, że w istocie jest bardzo prosty. Poboczne mechaniki, o których wspominałem na początku recenzji, są mnogie, ale już dość standardowe. Otwieranie zamków, kowalstwo, alchemia, kradzież kieszonkowa… Wystarczająco kompetentnie wykonane, ale tylko tyle.

Podsumowując, Podziemia: Człowiek dość dobrze spisały się jeśli chodzi o ukazanie podziemnego świata, oferując również inne elementy. Choć grze zdecydowanie wiele brakuje do ideału i ma dość sporo niedociągnięć oraz widocznych bugów (!), to w mojej opinii jest to nadal jeden z lepszych „mrocznych RPGów” polskiej sceny RM. Jestem pewien, że Adrapnikram, gdyby tworzył tą grę dzisiaj, dałby jej jeszcze więcej charakteru i znacznie ciekawsze systemy, niż gra ma obecnie.

Kryzz333

Autor gry: Adrapnikram
Wersja RM: XP
Gatunek: RPG
Status: Pełna wersja
Rok wydania: 2017
Download: Google Drive

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.